Categoriearchief: hobbies

Pa Hong Al in 1947 een geëmancipeerd man

In dit filmpje krijgt pa Hong, die lekker lui ligt te lezen, wordt door ma Ans (in de witte jas van pa Hong) uit zijn stoel gehaald om de luierwas uit te spoelen en op te hangen.

Prachtig toch dat ze samen zo’n scenario bedachten. Of was het de gewone gang van zaken…..emancipatie in 1947! Lokje kijkt aandachtig toe.

Voor de Tannetjes: herkennen jullie de lectuurbak? Ja, hij is er nog steeds al lijkt het erop dat hij vroeger wat hoger op zijn poten stond. Ja wat wil je na zoveel jaren.

The Boen Hwan

Tussen de spullen van pa Hong uiteraard veel fotoboeken. Ik sloeg zo’n boek open. Het was uitgegeven in 1921. En op het titelblad stond niet pa’s naam maar die van The Boen Hwan, een studiegenoot uit Leiden van pa.

Het lijkt overigens geen huisadres!
Titel van het boek, 1921

Er is nog een oud bericht over The Boen Hwan, zijn vertrek in 1939 naar Indië met zijn vrouw Annie. Lees maar terug. Het adres in het boek is in Bandung. Volgens Tjoe Lan Lim-Ko had The Boen Hwan een advocatenkantoor in Surabaya, maar kwam zijn vrouw wel uit Bandung. Zou Boen Hwan zijn boeken verdeeld hebben onder zijn vrienden bij zijn vertrek? Heeft pa Hong het geleend? Was Boen Hwan ook een enthousiast amateurfotograaf? We zullen het wel nooit te weten komen

muziek: pianoles

muziekschool Maastricht 1978/79

Dit is een rapport van pa Hong toen hij pianoles had op de Maastrichtse muziekschool. Hij is begonnen met pianoles nadat hij opgehouden was met vioolspelen. Ik denk omdat hij de hoge tonen niet meer goed hoorde. Maar wat een man: niet bij de pakken neerzitten maar een alternatief zoeken. Hij was op dat moment dus al begin 70.

commentaar Lokje:
Leuk dat rapport. Het is zeker zo dat hij hieraan begonnen is omdat hij niet meer goed hoorde en daardoor geen plezier meer beleefde aan het viool spelen.
De piano stond er altijd al.
Ik weet nog dat hij tegen mij (die al jaren piano speelde) zei dat pianospelen hem altijd nogal makkelijk leek in vergelijking tot viool spelen.
Je hoefde immers niet naar de juiste toon te zoeken. Hij voegde daaraan toe dat het met twee handen spelen en tegelijkertijd ook twee verschillende sleutels moeten lezen hem erg tegenviel.

commentaar Joesje:
Best wel een hoog cijfer! Ik vond zijn vioolspel van een hoog niveau.

Dat zegt wel wat, want Joes heeft zelf ook jarenlang viool gespeeld. Ik vind het dan weer zo jammer dat ik geen enkele herinnering heb aan de klank van het vioolspel van pa Hong. En dat terwijl hij thuis veel speelde en daar ook zijn trio en kwartet ontving en natuurlijk ‘Erbarme dich’ oefende in de vereenvoudigde versie van meneer Ghillis, zijn vioolleraar.

filmpjes pa Hong; eerste inventarisatie

In Frankrijk liggen de films nu keurig opgeborgen in een plastic doos. Maar wat jammer dat er nix mee gebeurt. Jim Evelein voorzitter van de LAS (de amateurfilmclub waar pa Hong lid van was) heeft met zijn video’s van enkele filmpjes van pa Hong hoeveel geweldig materiaal er is. Maar hij heeft ook laten zien hoeveel werk het is om die filmpjes echt te inventariseren. Daarvoor moet je ze afspelen, een video camera (of speciale projector) mee laten lopen om te zien wat er op de film staat en of het de moeite waard is om het te digitaliseren. De belangstelling binnen de familie is minimaal. Ook de kinderen van de kinderen Tan hebben te drukke levens.

Het zou jammer zijn als er helemaal nix mee gedaan zou worden. Daarom heb ik op basis van de summiere gegevens op de doosjes/filmpjes een excel bestand gemaakt. Hierdoor krijg je wel een indicatie van de inhoud en de tijd waarin iets speelt. Het gaat om de oudere filmpjes: 134 stuks, de meeste zwart-wit. De kleurenfilmpjes zijn helemaal niet meer gedateerd en zijn ook zonder titel. Die staan dus niet op de lijst, maar liggen wel in dezelfde doos.

Opdat deze gegevens niet verloren gaan, zal ik een uitdraai maken die ik in de doos doe bij de filmpjes en kun je via onderstaande link de hele lijst zien.

inventarisatie filmpjes pa Hong

Hieronder nog een leuke ontdekking. Op een van de filmpjes die Jim Evelein voor ons bekijkbaar heeft gemaakt van een Kerstdiner, waarin ma Ans de kalkoen aansnijdt die Maria Bergenhuizen (onze trouwe hulp in de huishouding) met witte schort binnen brengt.
Het moet in 1953 zijn geweest. Datzelfde mes wordt in ons familiehuis in Frankrijk nog steeds veel gebruikt.

Het vleesmes uit 1953. Ca. 32 cm lang

nog meer filmpjes pa Hong

Ik wist eigenlijk wel dat het niet alle filmpjes waren… en ja hoor, zoals op de foto’s te zien is, is er nog veel meer.

nog twee dozen vol + korte stukjes

Al eerder door Frans en mij gescheiden in ongedateerd en enigszins gedateerd. Prachtig die doos om kleine stukjes film in te bewaren. De teksten bij de kleine stukjes, als er al tekst bij staat, zijn wel erg ‘Bingerig’. Dacht ik eerst nog dat er bij een stukje stond: ’Bing in de weg’, onvoorstelbaar natuurlijk. Klopt ook niet er staat: Bing in de wagen;

Bing in de weg????? Nee hoor, er staat: Bing in de wagen

en verder teksten als: Bing gewaschen; Bing in de waschbak Kerstmis 1953; Bing flesch 25-7-1953 .

prachtige doos voor korte stukjes film


Er moet nog veel meer werk worden verzet dan gedacht. Zoveel ongedateerd nog. Niet alleen van oude films die aan elkaar geplakt op grote spoelen zijn gezet. Vraag is door wie en hoe geordend. Het zijn vooral de moderner uitziende filmpjes waar nix op staat. Dat zijn wrs. Ook de kleurenfilmpjes vanaf de zestiger jaren. Afijn, volgens Jim Evelein, voorzitter van de LAS, oude smalfilmclub van pa Hong, is de kwaliteit van de filmpjes nog prima.

Nog even. Ik bedoel niet dat al die films gedigitaliseerd moeten worden. Ze moeten eerst beter worden geïnventariseerd. Dat doe je door het filmpje af te spelen en tegelijk een videocamera mee te laten lopen. Het klinkt iets eenvoudiger dan het is. Jim Evelein van de LAS heeft het voor ons gedaan met een aantal filmpjes. Erg leuk qua herinneringen en je krijgt een heel goed beeld van de film zelf.

filmpjes pa Hong

Nu in Frankrijk de tijd genomen om de filmpjes in een excel sheet te zetten met de informatie die pa Hong zelf heeft aangetekend. Soms staat er ook nix op, dan ofwel een stempel datum genomen, het adres: Wilhelminasingel 107 of 93, of de uiterste datum waarop de film ontwikkeld moet zijn. Het zijn vnl. films van verjaardagen, communies, Kerstmis, carnaval en vakanties. Of ook ‘Bing leert lopen’. De titel ‘verjaardag Anki’ heeft duidelijk plaats gemaakt voor St Nicolaas, want die komt ook vaak voor. Het oudste filmpje tot nu toe is uit 1949. Huwelijk Paula en Her is ook vastgelegd. Dus pa Hong kon het wel. We denken hierbij aan het huwelijk van oom Kees en tante Maria, waarvan de film mislukte :).

De filmpjes nu in een plastic box opgeslagen in de hoop dat iemand ze gaat digitaliseren. O ja, het filmpje met als titel: ‘opening kliniek’ meegenomen om te bekijken. Benieuwd of het over de Mariastraat gaat.

Azillanet, mei 2018.

L.A.S. 3: pa Hong als voorzitter

23 september 1954: in het midden tekst over pa Hong

De huidige voorzitter van LAS heeft voor ons in het archief gezocht naar berichten waar pa Hong in voorkwam. We hebben het verhaal over de gelaarsde kat al gezien. Hier nog enkele andere berichten, waaronder het vakantiefilmpje van pa Hong.

Dr Stoops wordt ook genoemd. Wat was het Maastrichtste wereldje toch klein.

pa Hong was toen voorzitter. Geen idee wie het enfant terrible was

op 12 januari 1956 nam pa Hong afscheid als voorzitter

 

L.A.S 2.: De gelaarsde kat

Wij, de kinderen, herinneren ons de tableaus die pa Hong maakte. Ze waren prachtig in al hun details. Het moet wel diepe indruk hebben gemaakt, want pa Hong presenteerde dit in 1954. De tableaus waren in kleuren. Ik kan alleen deze twee zwart-witte foto’s vinden.

de gelaarsde kat loopt over de loper

De Gouwe Poort was blijkbaar hun vaste clubadres. Vandaar dat ze daar ook hun eerste lustrum vierden. Oude bekenden komen langs: Herman Menger, tevens judo-vriend van pa Hong, de vader van Daniëls die als laatste de zaak in de Kleine Staat heeft gehad, de andere twee bestuursleden zijn mij onbekend. Absoluut niet onbekend is Frans Lahaye. Frans en zijn vrouw Ria waren goede vrienden van onze ouders. Tante Ria was mijn peettante.

L.A.S 1. Limburgse Amateur Smalfilmclub

LAS (Limburgse Amateur Smalfilmclub)

eerste lustrum LAS, 1952*

Hiermee begon het. Ik kwam dit tegen tussen de foto’s. Bekend was dat pa Hong ook een enthousiast smalfilmer was en dat hij met Herman Menger en Jo Blankevoort (en ongetwijfeld nog een aantal andere bekenden) in een smalfilmclub had gezeten. Maar om van L.A.S. tot de smalfilmclub te komen, daarvoor moet je de juiste zoekterm invullen. Dus niet L.A.S. maar gewoon las Maastricht. Dat deed Frans dus. Dan blijkt dat de club nog steeds bestaat! Het heet nu LAS: smalfilm- en video club.

Opgericht op 21 februari 1947, zo blijkt uit de statuten. Contact met de voorzitter en secretaris leverde nieuwe informatie op.:
‘Graag reageer ik op uw bericht aan onze secretaris van de LAS. Ik ben momenteel het LAS archief aan het inventariseren om het over te kunnen dragen aan het Regionaal Historisch Centrum Maastricht. Van 1947-1952 zijn er geen stukken aanwezig, dus als wij een kopie van de feestkaart uit 1952 mogen ontvangen, dan graag. Uw vader was voorzitter tot en met 1955. In 1956 werd het de heer Meijs. Is uw vader  toen uit Maastricht vertrokken?
Ik vond nog een clubblad uit 1954 waarin werd vermeld dat uw vader een vakantiefilm vertoonde in kleur. Vermeld werd dat de opnamen zeer mooi waren van de kinderen die aan de rand van een bergriviertje zaten. Mocht deze film en andere materialen uit de LAS periode nog aanwezig zijn dan wil ik daarover graag met u in contact treden.’

*De menukaart hebben we geschonken aan de LAS. Het is nu het oudste stuk in het archief. Waar kan het beter zijn?

We hopen nog wat meer informatie te krijgen!

Pa Hong fotografie

Ons leven lang hebben wij lessen en tips van pa Hong gekregen over fotografie Over filmpjes ontwikkelen, foto’s afdrukken en de beste posities en tijdstippen om een foto te maken met een mooie lichtinval. Een les ging bijvoorbeeld over het kikvorsperspectief: nooit staand een foto maken van iets dan kleiner is dan jij, maar altijd door de knieën gaan. Pa Hong deed dat nog achteloos toen hij een jaar of tachtig was. Kijk maar:

pa Hong met een van zijn Leica’s

Zo’n les vergeet je natuurlijk nooit meer. Tijden veranderen, fototoestellen worden ingeruild voor smartphones, maar het perspectief blijft:

Anki in Ierland in 2017

Ik bedoelde eigenlijk deze foto:

Dit is het echte pa Hong standje