Achtergrond: Peranakan-Chinezen

Peranakan-Chinezen uit Indonesië in Nederland

In de periode 1945-1959 vestigde zevenentwintig procent van de Indonesische Peranakan-Chinezen zich in Nederland. In de periode 1960-1969 achtenveertig procent en in de periode 1970-1979 tweeëntwintig procent. Slecht drie procent van de Peranakan-Chinezen is in de jaren tachtig naar Nederland gekomen.

De oudere generatie van Peranakan-Chinezen in Nederland wordt gekenmerkt door hun hoge opleidingsniveau. Zij kwamen uit families die vóór de onafhankelijkheid van Indonesië zeer rijk waren. Alleen de rijkere Peranakan-Chinezen konden de reis naar Nederland betalen. Meer dan de helft heeft een hogere of universitaire opleiding genoten, terwijl vijfenveertig procent van hen een middelbare opleiding achter de rug heeft. Het percentage mannen met een hogere of universitaire opleiding is met eenenzeventig procent aanzienlijk hoger dan bij de vrouwen (33%). Dit is zeer hoog vergeleken met autochtone Nederlanders. Bij de oudere autochtone Nederlanders heeft een derde van de mannen en ruim de helft van de vrouwen niet meer dan een lagere schoolopleiding gevolgd.

Door de goede opleiding van de oudere Peranakan-Chinezen beheersen ze zeer goed het Nederlands in vergelijking met andere allochtone groepen in Nederland. Tegenwoordig spreekt nog maar veertig procent van de oudere Peranakan-Chinezen een Indonesich of Chinees dialect.

De Peranakan-Chinezen die in de jaren zeventig naar Nederland kwamen om een studie te volgen, beheersten het Nederlands niet altijd optimaal. Dat omdat zij in hun jeugd geen Nederlands op school hebben geleerd.

De eerste en tweede generatie Peranakan-Chinezen in Nederland heeft nu grotendeels nog steeds het beroep van tandarts.  Andere veelvoorkomende beroepen zijn advocaat, orthodontist en arts.

[Informatie afkomstig van Wikipedia, oktober 2014]

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *