Categoriearchief: Chung Hwa Hui

afscheid The Boen Hwan en Annie maart 1939

Rijnsburgerweg 47, 1939

Deze foto stuurde Tjoe Lan Lim-Ko ons toe. Het is altijd weer zo’n geweldig moment als wij pa Hong weer op een foto tegen komen. Hij ziet er ook gelukkig uit. Tjoe Lan weet (uiteraard zou ik bijna zeggen) ook de namen van de meeste mensen. Als iemand een aanvulling weet: laat het ons weten!

vlnr: pa Hong (uiteraard met een fototoestel), ?, Tjee Eng Lee, Liem Soei Poh,? , Tjoe Lan, ?,zittend/leunend op de auto:  vlnr: Tjiam Djoe Ghiam, Annie The Boen Hwan, Que See Sien, The Boen Hwan.?, Loeki Liem Soei Poh, Hing Ko Sing Poo, Ko Liat Nio (zus van Ko Sing Poo), Tjoa Sie Yong, gehurkt: Ko Sing Poo,?..

Liem Soei Poh

Tjoe Lan schreef de volgende mail:
“Op de website staat een verhaal over de promotie van Liem Soei Dhiong. Naar aanleiding daarvan schreef ik schreef over  zijn lange studietijd (met mijn Pa en broer) en zijn tennisspelende dochter (kampioen Indonesia). Ik weet niet meer onder welke rubriek die staat. Kan het bericht niet vinden. Ik vond echter de foto van zijn bezoek in Bandung in 1958 . Hij staat op de foto met de zoon van Ko King Hien/kleinzoon Ko Sing Poo, broer Tjoe Lan). LSP staat ook vaak op de studentenfoto’s. Misschien is het wel leuk de foto bij het verhaal te plaatsen?”

liem-soei-poh
1958 studiegenoot Liem Soei Poh met de kleinzoon van Ko Sing Poo in Bandung

Op bezoek bij Boelli Liem en zijn vrouw Doortje

Het was erg leuk om te horen dat Boelli de site van pa Hong had gevonden naar aanleiding van een dag van het CIHC.
Even ter herinnering: Boelli is de zoon van Liem Tjoen Tiong, een studiegenoot van pa Hong.
Via de site kreeg Boelli weer foto’s terug van zijn vader, de keeper van veel CHH (Chung Hwa Hui) elftallen in de dertiger jaren en Tjoe Lan herkende hem op een foto in haar fotoboek. Een foto die Boelli wel had, maar waar hij geen namen bij had. Door de site werd hij op het spoor gezet om via Delpher (KB Den Haag, waar wij weer op gewezen waren door Han Go) veel te ontdekken over het verleden van zijn ouders, bijvoorbeeld met welke boot zij (ook hij als eenjarig ventje) waren vertrokken naar Indië en later terug. Ja, uren heeft hij zo door kunnen brengen.

In Utrecht, hebben vader en zoon tandheelkunde gestudeerd en daar heeft Boelli ook zijn latere vrouw Doortje leren kennen.
Vader en later ook Boelli hebben zich in Den Haag gevestigd en daar is een grote kennissen kring ontstaan van mensen met een Indische achtergrond. Dat kwam ook omdat zijn vader veel studiegenoten met hun gezinnen na de oorlog weer terug zag en wij in onze praktijken veel mensen met een Indische achtergrond ontmoetten. In Den Haag was immers een grote concentratie Indie-gangers ontstaan. Prachtige verhalen leverde dat op

Intrigerend hoe onze vaders elkaar gekend hebben, zo kort, dat er toch een band is blijven bestaan waardoor er toch vroeger in dun lijntje bleef bestaan. Ook al kwamen zij in een andere stad terecht en veranderde hun band met CHH.

De wereld van de peranakans was toen toch wel klein.

Het was een verrijking om even in het leven van Boelli en Doortje te mogen kijken. En dan heb ik nog helemaal nix gezegd over het  prachtige, kunstzinnige patch- en quiltwerk van Doortje. Kijk maar eens op haar site.

 

Vervolg speldje

Nog steeds geen idee waar het speldje voor staat. Bericht op de Facebook pagina van het CIHC (per ongeluk twee keer), IISG, KITLV hebben nog geen antwoord opgeleverd. Erg makkelijk zal het niet zijn, getuige het antwoord van het KITLV:

“Goedemiddag, ik heb er toch weer wat  tijd aan besteed maar ik kom niet verder dan het naspeuren met woorden als Japan, Majapait, Indonesië (allemaal kleuren rood en wit). Heb allerlei combinaties als speldje, onderscheiding, insigne, Indonesië en Japan los /apart/samen gecombineerd op Google nagezien, afbeeldingen, maar helaas niets. Ook marktplaats en zo kwam ik niet ver mee.

Ik zou u aanraden de zaak voor te leggen aan Bronbeek.

Met groeten
drs Nico A. van Horn
Archives Researcher KITLV/Royal Netherlands Institute of Southeast Asian and Caribbean Studies”

Dat ga ik natuurlijk doen

Wie weet waar dit speldje voor staat?

speldjepahong

Dit speldje heb ik al jaren ‘in bezit’. Het zat tussen de spullen van pa Hong. Geen idee wat het is. Ja het is een broche of eerder een speldje om op je revers te spelden, maar waarvan, waarvoor?

Ik heb op de facebook site van het CIHC een oproep gedaan, maar daar heb ik geen enkele reactie op gehad. Nu probeer ik het via de site van pa Hong zelf.

Iemand enig idee? Laat het ons weten.

Hoe de contacten vroeger verliepen: vervolg

Kijk, dit bericht kregen wij van Boelli Liem, de zoon van een studiegenoot van pa Hong, over wie wij eerder berichtten:

tkhkaartje
ja hoor dat is het handschrift van pa Hong, Banjak Slamat

“Een kaartje met “veel geluk” van je vader bij de post t.g.v. de opening van mijn praktijk in 1965.
Komt uit een plakboek dat mijn vrouw heeft gemaakt!
Hoe vind je dat, kennelijk hadden onze vaders af en toe nog contact met elkaar.”

Hoe liepen de contacten indertijd?

Boelli-Liem
huwelijk Boelli Liem in 1962

Boelli Liem is de zoon van een studiegenoot van pa Hong, die slechts één jaar in Leiden medicijnen heeft gestudeerd en daarna tandheelkunde in Utrecht. Toch zijn de contacten blijkbaar gebleven, want de bovenstaande felicitatie komt uit het trouwalbum van Boelli Liem, die in 1962 trouwde met Doortje Saes die “van 1952-1956 op kostschool in Maastricht bij de Ursulinen op de Grote Gracht gezeten heeft gezeten, ze kwam toen wekelijks bij de familie Lagro (ggd) over de vloer. Ze heeft toen wel gehoord van een Chinese arts en tandarts in Maastricht. Daarna is ze gaan studeren in Utrecht en toen heb ik haar leren kennen”.

Waarschijnlijk gaat het hier over mevrouw (Fien) Lagro die nog heel lang op de Musketierslaan heeft gewoond. Zou pa Hong dan altijd contact zijn blijven houden? Wij, de nazaten van pa Hong weten hier helemaal nix van. Wat is de wereld toch klein.

Restaurant het Verre Oosten

Boelli Liem stuurde het volgende bericht:

Op jullie website is er een item over restaurant Het Verre Oosten en of dat in Rotterdam was of in Den Haag.

Ik ken het restaurant. Na de oorlog was dat de place to be als je Chinees wilde eten. Later gingen we naar de Binnen Bantammer in Amsterdam en tegenwoordig gewoon in China town in Den Haag.

Maar dit terzijde.

Ik heb met Delpher zitten delven.

Het Verre Oosten is gesticht door Cheung Kwok Shu de kok van de gezant te London. Deze begon in 1926 een restaurant in Rotterdam Katendrecht voor de vele Chinese schepelingen die daar verbleven. Dit aanvankelijk eenvoudige eethuis werd verbouwd tot restaurant Tsong Sau Lao. Algauw kwamen er Chinese studenten, de meeste uit Leiden, er eten. Toen besloot hij naar Den Haag te verhuizen in 1933, dat was dichter bij Leiden in de hoop meer Chinesen te lokken.

Dat restaurant was zeer bekend en uniek toentertijd, in de oorlog konden Chinese studenten er voor een habekrats eten toen er geen geld meer uit Indië kwam. In de jaren 60 ging het minder, er kwamen steeds meer Chinese restaurants bij tot in alle gehuchten in Nederland. Ik weet niet precies wanneer het is opgedoekt. Een van zijn dochters is getrouwd met de bekende Jazz musicus Jan Pieters en is op Scheveningen een nieuwe zaak begonnen op het Gevers Deynootplein en deze bestaat nog steeds. Ook onder de naam Het Verre Oosten.

Cheung K.S. was 60 jaar lang met een Hollandse vrouw getrouwd Sjaantje Weesie en is in 1983 op 93 jarige leeftijd overleden. Hij werd beschouwd als de vader van alle Chinese restaurants in Holland. Zijn begrafenis in Den Haag was een grote happening. Ze hadden ook nog een fabriek met kant en klaar maaltijden gerund door zijn zoon Cheung Kung Wha en later kleinzoon Kung Wha. Die fabriek heeft het eind 90er jaren ook niet meer gered volgens mij door teveel concurrentie.

Het klopt dus wel dat er de ene keer over Rotterdam en de andere keer over Den Haag wordt gesproken. Vanaf 1933 in Den Haag. De meeste foto’s zijn dus daar gemaakt. Dank Boelli voor dit delfwerk! Verslavend he dat Delpher, te meer ook omdat er heel veel NIET te vinden is en dan blijf je toch verder zoeken…

Restaurant “Het verre Oosten” in Den Haag

Leuk dat er  steeds weer reacties op jouw site en je foto’s komen.

Op ‘het geheugen van Nederland’ staat deze foto van het Verre Oosten in den Haag in 1933. Lijkt wel een beetje op het interieur van jouw foto.

Verre-Oosten

Groet Kioe Bing

 Ik denk dat Kioe Bing wel gelijk heeft. Het Verre Oosten komt ook veelvuldig voor in herinneringen en teksten. De Chinese lampen lijken er erg op. Alleen zie je hier maar een raam en op de groepsfoto twee. Dat kan best, dit is dan een foto van de halve zaal. Iemand een ander idee hierover?