Categoriearchief: hobbies

Pont Saint-Bénézet

Hoe vaak zijn Bing en Anki met de foto-apparatuur van pa Hong naar het juiste punt geklommen om het stuk brug van Avignon in het juiste licht te fotograferen? Zij weten het niet meer. Helaas raakten de negatieven van de brug iedere keer weer kwijt en dus begon de expeditie weer opnieuw. Ik dacht dat ik hier al eens over geschreven had, maar ik kan dat bericht niet meer vinden.

Ik kom er nu op omdat ik een aardig stukje over de brug vond op de Franse kalender, 1 april 2021;

Avignon is vooral bekend geworden om zijn brug uit het beroemde lied dat begint met “Sur le pont d’Avignon…”. Deze brug heet Saint-Bénézet en is meer dan 835 jaar oud. De legende vertelt dat Bénézet de naam is van een jongen van 12 jaar die in 1177 het bevel van God kreeg om de eerste brug over de Rhône te bouwen. Oorspronkelijk telde de brug 22 bogen, vandaag de dag zijn er nog maar vier over.

pa Hong de fotograaf

Al vaker hebben we het gehad over het fotograferen van pa Hong. Hij was altijd op zoek naar mooie plaatjes. Combinatie van kleuren had ook zijn aandacht. Ik vond deze foto’s terug. Altijd origineel gevonden. Van hem heb ik ook geleerd goed naar details te kijken, kleuren, inkadering. Ik heb veel meer geleerd dan ik wist.

In de zomer van 1991 in Den Haag: Bing en Anki. Maar daar gaat het niet om. Het gaat om de kleuren van de truien die zo leuk contrasteren,

pa Hong in de A.M.I.

Pa Hong was altijd met plantjes bezig, Stekken van oleanders, dat ging hem goed af. Ik had het idee dat hij ieder stekje tot een plant wist op te kweken.

pa Hong op ‘zijn’ binnenplaats

Ook in de kliniek had hij zijn kwekelingen staan. Om er te komen moest je een klein houten trapje op. Dan kwam je op een gemeenschappelijke binnenplaats, die hij geconfisqueerd had voor zijn kwekelingen. Hier kon hij naar hartenlust experimenteren met allerlei potten en planten in allerlei stadia. Niet altijd de mooiste planten, maar wel met veel aandacht en liefde verzorgd.

Uitvinder metronoom

Het is altijd weer een cadeautje om een nieuwe herinnering aan pa Hong te vinden. Nu weer de metronoom. Hij staat er al zoveel jaren en nu pas zag ik wat er aan de binnenkant van het klepje staat.

de metronoom uit het ouderlijk huis
de tekst op de binnenkant van het klepje

En er staat:Uitvinder van de metronoom: Diederik Nicolaas Winkel, Amsterdammer. NRC 19-01-84 B.M.Blankenberg en JW Steketee. Leuk toch weer zo’n weetje met exacte bronvermelding. Het is overigens ook een lezenswaardig artikel in het NRC. Te vinden op Delpher.

Boeken pa Hong

In het boek ‘Algemeene Muziekleer’ van J Worp, elfde druk, 1927 vond ik een rekening uit 1937 van pa Hong.

envelop
rekening

Dat is niet mis! In 1937 een rekening van een antiquariaat van 205, 67 gulden. Dat is toch een vermogen in die tijd. En hij heeft twee keer afbetaald: 10 gulden per keer. Burgersdijk was een bekend antiquariaat in Leiden, ook nog in onze tijd. Toch bijzonder die pa Hong dat hij in zijn studententijd zulke grote aanschaffen deed. Hij was dan ook altijd breed geïnteresseerd. En hij had er blijkbaar het geld voor.

Pa Hong Al in 1947 een geëmancipeerd man

In dit filmpje krijgt pa Hong, die lekker lui ligt te lezen, wordt door ma Ans (in de witte jas van pa Hong) uit zijn stoel gehaald om de luierwas uit te spoelen en op te hangen.

Prachtig toch dat ze samen zo’n scenario bedachten. Of was het de gewone gang van zaken…..emancipatie in 1947! Lokje kijkt aandachtig toe.

Voor de Tannetjes: herkennen jullie de lectuurbak? Ja, hij is er nog steeds al lijkt het erop dat hij vroeger wat hoger op zijn poten stond. Ja wat wil je na zoveel jaren.

The Boen Hwan

Tussen de spullen van pa Hong uiteraard veel fotoboeken. Ik sloeg zo’n boek open. Het was uitgegeven in 1921. En op het titelblad stond niet pa’s naam maar die van The Boen Hwan, een studiegenoot uit Leiden van pa.

Het lijkt overigens geen huisadres!
Titel van het boek, 1921

Er is nog een oud bericht over The Boen Hwan, zijn vertrek in 1939 naar Indië met zijn vrouw Annie. Lees maar terug. Het adres in het boek is in Bandung. Volgens Tjoe Lan Lim-Ko had The Boen Hwan een advocatenkantoor in Surabaya, maar kwam zijn vrouw wel uit Bandung. Zou Boen Hwan zijn boeken verdeeld hebben onder zijn vrienden bij zijn vertrek? Heeft pa Hong het geleend? Was Boen Hwan ook een enthousiast amateurfotograaf? We zullen het wel nooit te weten komen

muziek: pianoles

muziekschool Maastricht 1978/79

Dit is een rapport van pa Hong toen hij pianoles had op de Maastrichtse muziekschool. Hij is begonnen met pianoles nadat hij opgehouden was met vioolspelen. Ik denk omdat hij de hoge tonen niet meer goed hoorde. Maar wat een man: niet bij de pakken neerzitten maar een alternatief zoeken. Hij was op dat moment dus al begin 70.

commentaar Lokje:
Leuk dat rapport. Het is zeker zo dat hij hieraan begonnen is omdat hij niet meer goed hoorde en daardoor geen plezier meer beleefde aan het viool spelen.
De piano stond er altijd al.
Ik weet nog dat hij tegen mij (die al jaren piano speelde) zei dat pianospelen hem altijd nogal makkelijk leek in vergelijking tot viool spelen.
Je hoefde immers niet naar de juiste toon te zoeken. Hij voegde daaraan toe dat het met twee handen spelen en tegelijkertijd ook twee verschillende sleutels moeten lezen hem erg tegenviel.

commentaar Joesje:
Best wel een hoog cijfer! Ik vond zijn vioolspel van een hoog niveau.

Dat zegt wel wat, want Joes heeft zelf ook jarenlang viool gespeeld. Ik vind het dan weer zo jammer dat ik geen enkele herinnering heb aan de klank van het vioolspel van pa Hong. En dat terwijl hij thuis veel speelde en daar ook zijn trio en kwartet ontving en natuurlijk ‘Erbarme dich’ oefende in de vereenvoudigde versie van meneer Ghillis, zijn vioolleraar.

filmpjes pa Hong; eerste inventarisatie

In Frankrijk liggen de films nu keurig opgeborgen in een plastic doos. Maar wat jammer dat er nix mee gebeurt. Jim Evelein voorzitter van de LAS (de amateurfilmclub waar pa Hong lid van was) heeft met zijn video’s van enkele filmpjes van pa Hong hoeveel geweldig materiaal er is. Maar hij heeft ook laten zien hoeveel werk het is om die filmpjes echt te inventariseren. Daarvoor moet je ze afspelen, een video camera (of speciale projector) mee laten lopen om te zien wat er op de film staat en of het de moeite waard is om het te digitaliseren. De belangstelling binnen de familie is minimaal. Ook de kinderen van de kinderen Tan hebben te drukke levens.

Het zou jammer zijn als er helemaal nix mee gedaan zou worden. Daarom heb ik op basis van de summiere gegevens op de doosjes/filmpjes een excel bestand gemaakt. Hierdoor krijg je wel een indicatie van de inhoud en de tijd waarin iets speelt. Het gaat om de oudere filmpjes: 134 stuks, de meeste zwart-wit. De kleurenfilmpjes zijn helemaal niet meer gedateerd en zijn ook zonder titel. Die staan dus niet op de lijst, maar liggen wel in dezelfde doos.

Opdat deze gegevens niet verloren gaan, zal ik een uitdraai maken die ik in de doos doe bij de filmpjes en kun je via onderstaande link de hele lijst zien.

inventarisatie filmpjes pa Hong

Hieronder nog een leuke ontdekking. Op een van de filmpjes die Jim Evelein voor ons bekijkbaar heeft gemaakt van een Kerstdiner, waarin ma Ans de kalkoen aansnijdt die Maria Bergenhuizen (onze trouwe hulp in de huishouding) met witte schort binnen brengt.
Het moet in 1953 zijn geweest. Datzelfde mes wordt in ons familiehuis in Frankrijk nog steeds veel gebruikt.

Het vleesmes uit 1953. Ca. 32 cm lang

nog meer filmpjes pa Hong

Ik wist eigenlijk wel dat het niet alle filmpjes waren… en ja hoor, zoals op de foto’s te zien is, is er nog veel meer.

nog twee dozen vol + korte stukjes

Al eerder door Frans en mij gescheiden in ongedateerd en enigszins gedateerd. Prachtig die doos om kleine stukjes film in te bewaren. De teksten bij de kleine stukjes, als er al tekst bij staat, zijn wel erg ‘Bingerig’. Dacht ik eerst nog dat er bij een stukje stond: ’Bing in de weg’, onvoorstelbaar natuurlijk. Klopt ook niet er staat: Bing in de wagen;

Bing in de weg????? Nee hoor, er staat: Bing in de wagen

en verder teksten als: Bing gewaschen; Bing in de waschbak Kerstmis 1953; Bing flesch 25-7-1953 .

prachtige doos voor korte stukjes film


Er moet nog veel meer werk worden verzet dan gedacht. Zoveel ongedateerd nog. Niet alleen van oude films die aan elkaar geplakt op grote spoelen zijn gezet. Vraag is door wie en hoe geordend. Het zijn vooral de moderner uitziende filmpjes waar nix op staat. Dat zijn wrs. Ook de kleurenfilmpjes vanaf de zestiger jaren. Afijn, volgens Jim Evelein, voorzitter van de LAS, oude smalfilmclub van pa Hong, is de kwaliteit van de filmpjes nog prima.

Nog even. Ik bedoel niet dat al die films gedigitaliseerd moeten worden. Ze moeten eerst beter worden geïnventariseerd. Dat doe je door het filmpje af te spelen en tegelijk een videocamera mee te laten lopen. Het klinkt iets eenvoudiger dan het is. Jim Evelein van de LAS heeft het voor ons gedaan met een aantal filmpjes. Erg leuk qua herinneringen en je krijgt een heel goed beeld van de film zelf.