IISG 4: ALV CHH 1935

IISG hand geschreven notulenboek
Notulenboek Bestuursperiode 1934-1935, waarin pa Hong gedechargeerd wordt als 1e commissaris en gekozen tot voorzitter .

agenda1935
agenda algemene ledenvergadering 1935. Let op datering!

Punt 4a…dechargeert hij onder dankzegging voor de door de oud bestuursleden gepresteerde  arbeid en opoffering, respectievelijk den heer Diao Eng Koen, secretaris, Lie Hok Tjing, penningmeester, Tan Kian Hong, 1e commissaris en Lie Bing Tien 2e commissaris. Hierna installeerde hij de nieuw gekozen voorzitter, Tan Kian Hong, waarna hij zichzelf dechargeerde.

4b [Tan Kian Hong] Voozitter : Den heer Tan Eng Oen heeft zich door verschillende omstandigheden genoodzaakt gezien zijn candidatuur in te trekken; in zijn plaats is gekozen den heer Lie Bing Tien als 1e commissaris, aangezien hij (voorzitter) door de korte tijd geen gelegenheid heeft gehad om een ander te vinden en verzoekt de candidaten de zaal te verlaten.

Motivering der candidaat gestelden.

Door verschillende omstandigheden van dringende en ernstige aard heeft de candidaat 2e commissaris zich moeten terug trekken. Ik stel mij de bestuursformatie als volgt voor:
The Boen Hwan secretaris [onze neef]
Lie Kok Tjing penningmeester
Lie Bing Tien 1e commissaris
Njoo Hong Hwie 2e commisaris

Wat de motivering betreft, ik sta er onwennig tegenover omdat een waardering veel van het subjectieve element in zich sluit. Den Hr The Boen Hwan is U reeds bekend als voorzitter der VC in welke functie hij richtlijnen heeft aangegeven voor ’t oud bestuur. Het ligt m.i. voor de hand hem deel te laten uitmaken van het bestuur aangezien t VC verslag door U is goedgekeurd geweest. Bovendien heeft hij t archief moeten doorsnuffelen waardoor hij als ingewerkt beschouwd kan worden……[tekst loopt nog door]

aanvaarding-vz1935

vervolg-aanvaarding-vz

4c. Aanvaardingsrede nieuwe voorzitter

Zijn aanvaarding heeft de voorzitter gewijd aan het begrip gemeenschapsgevoel. De mensch is voor zijn bouw aangewezen op het leven in kuddevorm. Zijn zucht tot zelfbehoud drijft den Mensch tot elkaar om gemakkelijker weerstand te kunnen bieden aan de hem omringende gevaren. Dan gaat hij na hoe dit gemeenschapsgevoel bij den mensch van kind af wordt ontwikkeld. Zoo is het, aldus de voorzitter, vanzelfsprekend dat landgenoten in den vreemde meer bij elkaar worden gedreven èn door hun geringe aantal èn voor hun gemeenschappelijke moeilijkheden. Hoe grooter deze laatste zijn hoe hechter de gemeenschap moet zijn, wil men met eenig succes daartegen weerstand bieden. Met de volgende woorden sloot de voorzitter zijn aanvaardingsrede. Laten we dus onze beste krachten geven aan onze gemeenschap; haar belang is immers ook ons aller belang en wie dit laatste niet het zijne noemen kan, die hoort niet bij ons thuis, hij trede uit en zoeke een ander milieu waar hij krachtens zijn geaardheid, opvattingen, kortom zijn heele geestesgesteldheid en belangen past.

Ik leer hier toch weer een ander aspect van pa Hong kennen: gemeenschapsgevoel, Calimero-effect. Hoe heeft hij daar in later dagen over gedacht?

Joes geeft het antwoord:
“Mooi verslag van de aanvaardingsrede, toch het Confucius gevoel? Ik heb net een cursus Chinese filosofie gedaan met Rob en daar kwam de hele riedel voorbij, te beginnen met Confucius.
Confucius was voor collectiviteit.
Was wel interessant meer geen gemakkelijke stof.
Ons vader had het altijd over Confucius, maar dat vond ik als kind geen interessant onderwerp van gesprek.”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *