memories

Toen pa Hong nog leefde, woonden Anki en Frans op de Cameliadal. Aanleiding voor pa Hong om hun een camelia cadeau te doen. Dat was in de tijd dat die planten nog niet winterhard waren. Dus hij ging dood en nog eens. Iedere keer kregen we weer een nieuwe, want die hoorde bij ons. We kregen ook advies:

camelia

Dit soort briefjes kom ik nog overal tegen. Pa Hong was zeer breed geïnteresseerd. Als hij iets interessants vond/opzocht, maakte hij daar een notitie van of hij stuurde een artikel op over een onderwerp waarvan hij vond dat het interessant was. Zo staan ook zijn eigen boeken vol kleine aantekeningen, altijd in potlood, want hij had groot respect voor boeken. Je mocht bijvoorbeeld nooit een boek met opengevouwen rug neerleggen.

Joesje voegt daaraan toe:
‘En je mocht ook nooit een kopje of een glas op een boek zetten dat  was een doodzonde!”

en Lokje zegt
“Dat herken ik wel die briefjes. Was een ontzettend leuke gewoonte”.

Een gedachte over “memories”

  1. Wat ‘n herkenbaar handschrift. 🙂
    Mijn oma schreef precies zo. Duidelijk op dezelfde wijze leren schrijven. Leuk om te zien.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *