Alle berichten van webbieTan

Attribuut medical feeding team 44

Via onze contact met Erik Müller van het Rode Kruis zijn we terecht gekomen bij het oorlogsmuseum Overloon. Het gaat namelijk om deze oude houten kist. Al jaren sleep ik deze kist iedere verhuizing met me mee vanuit het idee dat er vast een organisatie is die dit soort zaken uit de Tweede Wereldoorlog bewaart. Op/in de deksel staat dat hij afkomstig is van de Militair Gezag-sectie Volksgezondheid voor gebruik in noodhospitalen. Erik Müller opperde dat oorlogsmuseum Overloon hem wel graag zou willen hebben. Dus meteen contact gezocht met Overloon, met de heer Smulders. Hij wilde de kist graag hebben voor zijn museum. Hij zei dat ze ook vooral geïnteresseerd waren in de verhalen eromheen. En toen viel pas het kwartje. Deze kist moet te maken hebben met het medical feeding team 44 van het Rode Kruis waar pa Hong en ma Ans deel van hebben uitgemaakt. Navraag bij Erik Müller leverde de volgende toelichting op:

Deze kist is uit de periode 1944-1945..Het Militair Gezag was de interim regering in het bevrijde Nederlandse gebied.
(Aanvulling van de heer Smulders van het oorlogsmuseum Overloon: de kist is van de sectie VIII, de afdeling Volksgezondheid van het Militair Gezag.)
Dit heeft gefunctioneerd tot kort na de bevrijding. Daarna heeft de regering die in Londen zat de besturing van het land weer overgenomen.
De kist zal medische spullen hebben bevat. Deze kisten werden o.a. aan het Rode Kruis Hulpkorps verstrekt. Gezien de foto’s op je site, lijkt het er op dat het Medical Feeding Team No. 44 inderdaad bemenst werd door leden van het Rode Kruis Hulpkorps (kortweg N.R.X.) en is dus de kans groot dat deze kist met materialen daardoor bij je ouders is terechtgekomen.

De bpvenkant van de kist, tevens deksel.
Dit staat aan de binnenkant van de deksel. De inhoud klopt ook met de taken die een medical feeding team had
grootte van de kist:  63 cm lang, 39 cm breed en 26 cm hoog.

Tan Eng Tiong

Tan Eng Tiong 27 augustsu 1942 – 8 december 2019

Onze neef Eng Tiong (Irwan Wibisono) is op 8 december 2019 overleden in Surabaya. Hij was de jongere broer van Eng Hwa en de tweede zoon van oom Liong, de oudste broer van pa Hong.

Eng Tiong wist nog zoveel verhalen over vroeger te vertellen, over de familie-geschiedenis en dingen die wij niet wisten over het ouderlijk huis in Sepanjang. Hij wist bij ons bezoek in 2014 zelfs nog een boek tevoorschijn te halen van pa Hong over fotografie: het handboek der practische fotografie, met nog een paar oude foto’s erin. Achtergelaten door pa Hong toen hij in 1927 naar Nederland vertrok.

Wij, de kinderen van pa Hong, zijn zo blij dat de contacten in de zeventiger jaren met de familie in Indonesia zijn hersteld. Het is Eng Hwa geweest die hiertoe het initiatief heeft genomen toen hij naar Nederland was gekomen. Sindsdien hebben wij regelmatig de familie bezocht. Bing spant de kroon, ook door het werk dat hij heeft opgezet in Yogya. Hij komt sinds 1999 een- tot tweemaal per jaar bij de familie in Surabaya en Sepanjang. Hij is ook de laatste die Eng Tiong in goeden doen heeft gezien. Afgelopen oktober heeft Eng Tiong hem nog naar het vliegveld gebracht samen met zijn oudste zoon Andy.

Ing Bing, Eng Tiong en Andy
v li af: Jonathan, Ing Bing, Eng Tiong, Andrew, Kiat, Lian, Andy

Wij hebben zoveel mooie herinneringen aan Eng Tiong. Onze bezoeken worden gekenmerkt door de ongelooflijke gastvrijheid van de familie en het gevoel voor ons om thuis te komen. Het voelt in het ouderlijk huis van Pa Hong door alle verhalen die hij ons vroeger heeft verteld zelfs voor ons heel erg vertrouwd aan. We hopen nog vaak in Indonesië te komen en de familie te bezoeken. Het zal echter zonder Eng Tiong nooit meer hetzelfde zijn.

Sterkte Kiat, Andy, Ira, Robert, Wenny, Andrew, Jonathan and Lian bij het dragen van dit grote verlies.

Rode Kruis insignes 2

En ook nu weer stelt het Rode Kruis ons niet teleur. Het volgende bericht kwam als aanvulling op het bericht over de Rode Kruis insignes binnen:

De insignes waar je naar verwijst zijn:

het Herinneringskruis 1939-1940 in brons van het Nederlandse Rode Kruis, dat werd toegekend aan een ieder “die gedurende de den mobilisatietijd, de oorlogsdagen en daarna tot 1 Maart 1942 of een deel daarvan daadwerkelijk in eenige functie dienst hebben gedaan bij het Nederlandsche Roode Kruis”.

het Herinneringskruis 1940-1945 van het Nederlandse Rode Kruis. Dit werd toegekend aan vrijwilligers en medewerkers van het Nederlandse Rode Kruis als bewijs van erkentelijkheid voor het Rode Kruiswerk, dan wel in de Rode Kruisgeest verricht werk, in de bezettingsperiode (10 mei 1940 tot 5 mei 1945) en de periode van opbouw in Nederland en de Nederlandse koloniën. Voor deze laatsten werd tevens een gesp ingesteld met het opschrift “indonesië 1945-1950”.

Er zat dus geen minimum periode vast aan de werkzaamheden om in aanmerking te komen voor de Herinneringskruizen. Men moest door de afdeling worden voorgedragen met valide bewijs van dienst. De afdeling Maastricht, waar Ans van den Muijsenbergh onder viel, heeft voor de periode 1939-1940 van alle afdelingen verreweg de meeste kruizen aangevraagd. Niet gek als je bedenkt dat er in Maastricht drie noodhospitalen waren, omdat via Maastricht Belgische en Franse krijgsgevangenen werden afgevoerd naar Duitsland. Daarnaast werden er ook Nederlandse en Duitse gewonden behandeld. Gezien het feit dat Ans als ‘verpleegster’ op de lijst staat, ga ik er vanuit dat ze ook als zodanig in een van deze noodhospitalen is ingezet. 
Ik kon Ans van den Muijsenbergh overigens in eerste instantie niet vinden in de kaartenindex van het Herinneringskruis 1940-1945. Wel Dr. K.H. Tan, die lid was van het Roode Kruis Hulpkorps kort na de oorlog. Nu blijkt dat ze als “Mevr. Tanian Hong-v.d. Muysenbergh, te Maastricht” op de voordrachtlijst van de afdeling Maastricht staat. Er is alleen geen indexkaartje voor haar aangemaakt, waardoor ik twijfel of de voordracht tot een toekenning heeft geleid. (mogelijk dus dat Mevr. v.d. Muijsenbergh het Herinneringskruis 1939-1940 in brons heeft gehad en dr. Tan het Herinneringskruis 1940-1945).
De reactie mag uiteraard geplaatst worden, ook met mijn naam.

Met vriendelijke groet, Erik Müller Leidinggevend Hulpverlener & Archivaris, afdeling Amsterdam Hoofd Bevolkingszorg, district Noord-Holland Noord

Rode Kruis insignes

In 2016 heb ik aan het Rode Kruis gevraagd of ze meer informatie konden verschaffen over de twee Rode Kruis insignes van pa en ma Ans.

twee Rode Kruis insignes

Tot mijn grote vreugde kregen we vandaag een reactie van het Rode Kruis op de site van pa Hong:

De administratie van het Herinneringskruis 1939-1940 is niet verloren gegaan, maar in 1967 overgedragen aan het Nationaal Archief. Daaruit blijkt dat zuster A.J.F.A. van den Muijsenbergh dit kruis op 7 mei 1942 kreeg toegekend voor haar diensten als verpleegster van 10 mei t/m 20 juni 1940.
Erik Müller

Dat is bijzonder: midden in de oorlog gekregen voor ruim een maand werk. Dit vraagt om nadere informatie.

Foto 20-02-1924

20 februari was de verjaardag van Pa Hong. Midvoor liggend pa Hong

Verwonderlijk is het jaartal dat op de achterkant van de foto staat: 1924. Dat kan eigenlijk niet goed zijn. Toen was pa Hong nog niet in Nederland. En ik denk niet dat ze in de tropen er zo bij liepen. De foto staat (nu nog) op de pagina leven in Indië.

In oktober 2019 kwam er een reactie op deze foto.

Op foto 20-2-1924 zou de linker persoon mijn oudoom GO Ing Hoen (Lasem 22-12-1891) kunnen zijn die ook geneeskunde studeerde in Leiden en daarna oogarts werd en ook promoveerde in 1925”

aldus Boen Tan.

Aan Tjoe Lan Lim-Ko en Han Go gevraagd of zij Go Ing Hoen kenden, maar dat was helaas niet zo. Wel wist Tjoe Lan weer twee namen te voorschijn te halen uit haar fenomenale geheugen:
2e  van rechts Ko Swan Ik en 3e van rechts Thung Djie Leh.

Tijdlijn pa Hong t/m 1946*

1907    20-02   geboren in Sepanjang, Indonesia
1923    07-05   overgang van 2 naar 3 HBS in Soerabaya
1924    05-05   overgang van 3 naar 4 HBS
1926    01-06   eindexamen HBS
1927    17-08   datum van vertrek op SS Tjerimai
1927    sept     aankomst in Nederland
1935    07-02   doctoraal examen geneeskunde
1936    aug      conferentie chineesche studenten in Europa in Bad
pa Hong president
1938    juli        artsexamen eerste gedeelte
1939    juni       pa veteranenbeker gewonnen in tennisdubbel
1940    26-01   bevorderd tot arts
……………….     wanneer internist geworden?
1943    25-07   verloving aangekondigd in de Limburgse koerier
1945    21-04   huwelijk met dispensatie gesloten
1945    19-09   Tongerschestraat 80
1946    02-02   praktijk verhuisd van het Groene Kruisgebouw aan de Bogaerdestraat naar Wilhelminasingel 107

*Meeste informatie gevonden in Delpher, de digitale databank Koninklijke Bibliotheek Den Haag.

zoektocht voorouders pa Hong

Al heb ik begrepen dat het nagenoeg onmogelijk is om verder iets te weten te komen over onze Chinese voorouders nu er geen graven meer zijn, toch probeer ik het af en toe nog eens. Maar ook nu: helaas. Ik had Huihan Lie, de zoon van Jaoke Lie die weer de zoon van een studiegenoot van pa Hong is, nog gevraagd of we via het karakter van onze naam iets verder zouden kunnen komen. Dit is zijn antwoord:

Sorry, ik ga net door mijn (veel te lange) email actie lijst en zie dat ik je helemaal niet had geantwoord! Ja, had al aangenomen dat jouw tan het karakter 陈 was (“Chen” in mandarijn). Helaas is dit de meest voorkomende achternaam in zuid China (vooal zuidelijk Fujian, waar we allemaal vandaan komen). Met zo’n populaire achternaam heb je toch op zijn minst een plaatsnaam nodig die lager is dan “county”, dit betekent de naam v/e “town” of “village.” Als je dat hebt dan kunnen we inderdaad met lokale overheden en historici contact opnemen om te checken waar, binnen die “town” de Tan gemeenschappen zijn…

Huihan  is de eigenaar van een bloeiend bedrijf dat onderzoek doet naar Chinese roots. Heel interessant om eens op zijn site rond te dwalen. En als hij zoiets zegt, dan is dat zo.

Van den Muijsenbergh

Lucia Geurts heeft de man van haar zus Maria, voor ons oom Kees van den Muijsenbergh, geïnterviewd en veel gesprekken met hem gevoerd. Oom Kees is weliswaar de oudste broer van ma Ans, maar wel jonger dan zij en de enige nog levende Van den Muijsenbergh (geboren in 1923) uit de generatie van onze ouders.

Dit alles is uitgemond is een prachtig boek, dat zij aan alle neven en nichten cadeau heeft gedaan.

Het boek heet:
Episoden uit een lang leven verteld door C.W.F.H. van den Muijsenbergh:
Maastrichtse jaren
King’s own Scottish borderer
Joegoslavië
Maria en de voorzienigheid
Redactie: Lucia M.J. Geurts
Probook, Utrecht, 2019

Voor ons is het natuurlijk extra leuk om nog iets te lezen over pa Hong. Op blz. 15 staat het volgende*:


‘Ik (oom Kees) kon ongestoord reizen naar Heerlen omdat ik niet in de ‘Arbeitseinsatz’ hoefde en ben, vreemd genoeg nooit aangehouden. Mijn vader had zijn leven lang last van zijn maag. Dat kwam door een virus. Ik had dat ook toen ik jong was. Ik ben toen onderzocht door Hong Tan (pa Hong), beginnend internist in Maastricht en bevriend met mijn zus Ans met wie hij later trouwde. Hong liet foto’s maken en het zag er “niet zo gunstig” uit volgens hem. Op grond daarvan kwam er op mijn ‘Aussweiss’ te staan dat ik niet in Duitsland hoefde te gaan werken. Later vertelde Hong dat de diagnose nep was, hij had foto’s van een ander gebruikt. Zo kon ik vrijelijk reizen naar Heerlen’


*met toestemming van Lucia Geurts hier overgenomen.

Ik kende dit verhaal niet, maar Lokje wel. Zij voegde er nog aan toe: hij heeft zo wel meer ‘jongens’ geholpen. Bijvoorbeeld van de familie Leek.

Pa Hong Al in 1947 een geëmancipeerd man

In dit filmpje krijgt pa Hong, die lekker lui ligt te lezen, wordt door ma Ans (in de witte jas van pa Hong) uit zijn stoel gehaald om de luierwas uit te spoelen en op te hangen.

Prachtig toch dat ze samen zo’n scenario bedachten. Of was het de gewone gang van zaken…..emancipatie in 1947! Lokje kijkt aandachtig toe.

Voor de Tannetjes: herkennen jullie de lectuurbak? Ja, hij is er nog steeds al lijkt het erop dat hij vroeger wat hoger op zijn poten stond. Ja wat wil je na zoveel jaren.